Automated Target Recognition (ATR) verplaatst doelherkenning van een menselijke operator naar het platform zelf. Een munitie die op deze manier navigeert, is immuun voor het verstoren van de datalink of GPS — precies de laag waarop klassieke elektronische oorlogvoering aangrijpt (zie hoofdstuk 4.2).
Op grotere schaal wijst dit richting swarms: gecoördineerde inzet van meerdere autonome platformen die samen een verdedigingsketen kunnen verzadigen sneller dan een mens kan beoordelen en beslissen.
De volgende stap is autonome luchtgevechts-AI. In DARPA's ACE-programma bestuurde AI de X-62A VISTA — een omgebouwde F-16 — in 2023–2024 in een echte dogfight tegen een bemande F-16. De voorloper AlphaDogfight (2020) liet een AI-agent al een menselijke piloot verslaan in simulatie. Doelherkenning en -aangrijping op hoge hoogte en snelheid zijn daarmee geen menselijk monopolie meer.
AI versnelt óók het leren zelf. Het Oekraïense OCHI-systeem bundelt beelden van meer dan 15.000 dronecrews — sinds 2022 zo'n 2 miljoen uur (≈228 jaar) beeldmateriaal — waarop AI-modellen worden getraind; AI-geleiding tilde de trefkans van FPV-drones van 30–50% naar circa 80%. Palantirs Maven-systeem onderging in de eerste tien maanden Oekraïne-inzet meer dan 50 verbeteringsrondes. Deze terugkoppellus van dagen heeft geen tegenhanger in de Westerse doctrine- of verwervingscyclus (Lowy/Ryan, 2026) — en verbindt dit hoofdstuk met de aanpassingscyclus uit hoofdstuk 4.2.